autorzy plakatu: Homework / Joanna Górska, Jerzy Skakun
Chłopi
wg Władysława Stanisława Reymonta
reżyseria
Krzysztof Garbaczewski
premiera
13 maja 2017
czas trwania
190 min (1 przerwa)
scena
scena duża
W REPERTUARZE
pt 2 LISTOPADA
GODZ. 19.00
sb 3 LISTOPADA
GODZ. 19.00
wt 6 LISTOPADA
GODZ. 19.00

GALERIA ZDJĘĆ

VIDEO

  • fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel fot. Magda Hueckel
  • fot. Magda Hueckel
OBSADA
KAROLINA ADAMCZYK
Organiścina
ANNA ILCZUK
Jagustynka
EWA SKIBIŃSKA
Dominikowa
MICHAŁ CZACHOR
Mateusz
PAWEŁ SMAGAŁA
PAWEŁ SMAGAŁA
Roch

TWÓRCY

adaptacja, reżyseria - Krzysztof Garbaczewski

scenografia - Krzysztof Garbaczewski, Jan Strumiłło

kostiumy - Sławomir Blaszewski
wideo - Robert  Mleczko
muzyka - Jan Duszyński
reżyseria światła - Bartosz Nalazek
opracowanie tekstów - Karolina Kapralska

asystent reżysera - Radosław Mirski
inspicjentka - Barbara Sadowska

OPIS

Z monumentalnej powieści Władysława Reymonta Krzysztof Garbaczewski wyławia treści ekologiczne i emancypacyjne; śledzi związki człowieka ze światem przyrody, definiuje na swój własny sposób potrzebę i sens pracy. W wielopoziomowej inscenizacji konfrontuje idee pisarza z tymi współczesnymi, tworząc świat istot będących po części ludźmi, zwierzętami i robotami, które poszukują celu własnej egzystencji. Świat Chłopów Garbaczewskiego to także arena działania performerskiego, na której rozgrywają się dramaty społeczności funkcjonującej często w oparciu o przemoc wobec kobiet i relacje wykluczenia.


Uhonorowana w 1924 roku Nagrodą Nobla powieść przedstawia życie fikcyjnej wsi Lipce z końca XIX wieku. Czytana zwykle jako etnograficzny zapis przeszłości, dzisiaj na powrót odsłania swoją mitotwórczą potęgę i kreacyjną moc języka. Korzenie polskiej mentalności, jak opisuje to historyk Andrzej Leder, wywodzą się z folwarcznej relacji „tego, kto po bat sięga i tego, czyj grzbiet pod bat się pochyla”, a nawet sięgają jeszcze dalej – w głąb ludzkiego ducha, którego sens odnaleźć można w podporządkowaniu się odwiecznemu cyklowi natury.

 

Spektakl dla widzów od 16. roku życia. 


 

Spektakl wziął udział w III edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

 

 

                

 


Nagrody dla spektaklu podczas 43. Opolskich Konfrontacji Teatralnych „Klasyka Żywa”:

➤ wyróżnienie za rolę Jagny dla Magdaleny Koleśnik
➤ nagroda za muzykę dla Jana Duszyńskiego

Jury dziennikarskie przyznało:
➤ wyróżnienie dla spektaklu
➤ główną nagrodę aktorską ex equo Magdalenie Koleśnik, Julii Wyszyńskiej oraz Mateuszowi Łasowskiemu
➤ nagrodę za scenografię Krzysztofowi Garbaczewskiemu oraz Janowi Strumiłło.

Jury młodych przyznało wyróżnienie dla spektaklu:
„Doceniając fakt, że przedstawienie jest efektem spójnej, indywidualnej reżyserskiej wizji. Nie do przecenienia jest także wysoki poziom artystycznego wykonania i aktorskiego rzemiosła. Jury zwraca uwagę na realizacyjną brawurę, przy jednoczesnym zachowaniu ducha litery tekstu Reymonta, co składa się na udaną próbę reaktualizacji sensu powieści” (cyt. z uzasadnienia nagrody).

 

 

RECENZJE
  • Teatralni  „Chłopi” bronią się nie tylko wyobraźnią reżysera, ale też aktorstwem - energicznym, zamaszystym i ironicznym zarazem. (…). Wszystko jest tu przerysowane, dowcipne i celne zarazem. Garbaczewski urasta do rangi mistrza teatralnej groteski (Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”)
  • „Chłopi” Garbaczewskiego to zdecydowanie jedno z najlepszych przedstawień tego sezonu: wielotematyczne, pełne dobrze wysmakowanego humoru i podnoszące istotne sprawy w nienachalny sposób. Garbaczewski nie poucza, nie moralizuje, nie grozi palcem, nie pastwi się nad beznadziejną kondycją współczesnego człowieka. (...). W mądry sposób dystansuje się do przekazywanych treści, upychając je w nawias absurdu, kpiarstwa i ironii. Dzięki zastosowaniu tych środków wyrywa opowieść z jej programowej dosłowności i daje jej nowe życie. (...) udaje mu się uniknąć artystycznego bełkotu. Cóż więcej mogę powiedzieć? Garbaczewski w formie! Po znakomitym „Robercie Roburze” na coś takiego czekałam! (Aleksandra Majewska, Teatr dla Was)
  • (...) artysta [Krzysztof Garbaczewski] zrobił bowiem z „Chłopów” dzieło tak odlotowe, że oglądając spektakl nie można uwierzyć w to, co się wyprawia na scenie. Coś takiego mogło powstać tylko w głowie szaleńca. (…) można też po prostu rozkoszować się stworzonym przez Garbaczewskiego i jego znakomitych współpracowników (...) scenicznym kosmosem, bo niemal każda scena w tym spektaklu jest takim odpałem, że albo oczy z orbit wychodzą, albo spada się ze śmiechu z fotela, bowiem Krzysztof Garbaczewski zrobił w Powszechnym najdowcipniejszy spektakl w swojej karierze. I nie byłoby, ma się rozumieć, tych wszystkich cudowności, gdyby nie aktorzy. „Chłopi” są popisem, w najlepszym znaczeniu tego słowa, możliwości zespołu aktorskiego Teatru Powszechnego. (…). Pewne jest natomiast to, że Teatr Powszechny ma kolejnego hiciora (Mike Urbaniak, blog Pan od Kultury)
  • To, co się dzieje na scenie, jest i oburzające, i zachwycające, i piękne, i teatralne i nieteatralne jednocześnie, mądre i szalone, ale przede wszystkim – rewelacyjnie zagrane. Pawłowi Łysakowi każda scena w kraju może takiego zespołu pozazdrości (Rafał Turowski, www.rafalturow.ski)
  • Reżyser ukazuje tę wiejską społeczność z przymrużeniem oka i ogromnym humorem. Wiejska gwara i lokalny folklor stają się źródłem śmiechu i dowcipu. Bawią się także sami bohaterowie – doskonały Ksiądz w wykonaniu Grzegorza Falkowskiego, bogobojny Mateusz Michała Czachora, czy prosta i bezmyślna Hanka Juli Wyszyńskiej – to aktorskie perły, ukazujące wachlarz wiejskich osobowości. „Chłopi” to także refleksja na temat utraconej i zamierającej kultury chłopskiej. (...). Refleksja twórców jest bardzo dosadna: „Jesteśmy bezdomni”, bo utraciliśmy naturalną więź z otaczającym nas światem. „Myślenie ekologiczne w dziedzinie kultury” to wiodący motyw w przedstawieniu (Agnieszka Górnicka, Teatr dla Was)
  • „Chłopi” to żywioł. „Chłopi” to turbomaszyna, teatralna rakieta, która raz wprawiona w ruch nie może wyhamować (...). Realizuje się to w fascynujący sposób na poziomie wizualnym i dźwiękowym. Ogromna w tym zasługa zespołu aktorskiego Teatru Powszechnego, który wypracował wspólną gramatykę teatralnej wypowiedzi, świetnie się rozumie i nieźle bawi na scenie. To procentuje (Anka Herbut, dwutygodnik.com)
  • Dawno nie widziałam na scenie kostiumów (autorstwa Sławomira Blaszewskiego), które odgrywałyby chwilami równorzędną rolę z bohaterami spektaklu. A ci grali świetnie, w dobrym rytmie, z humorem. Reżyser potrafił z pasją aktorów porwać do swojego świata. (…). To znakomita zespołowa robota, więc nikogo nie wyróżniam. (…). „Chłopi” w Powszechnym są jak kosmici z innego świata, którzy zjawili się nagle na scenie, aby przenieść nas w inny wymiar rzeczywistości (Magdalena Kuydowicz, „Zwierciadło”)
  • Krzysztof Garbaczewski dokonując inscenizacji „Chłopów” Władysława Reymonta, o dziwo, nie odrzuca pierwowzoru, momentami wręcz wiernie się go trzymając. Wydobywa przy tym wiele nowych sensów i umieszcza wielką, młodopolską prozę w kontekście współczesnego dyskursu społeczno-feministyczno-ekologicznego. (…). W „Chłopach” to właśnie zespołowość pracy aktorów Teatru Powszechnego wybrzmiewa najgłośniej. Energiczne, ironiczne, parodystyczne aktorstwo broni szalonej wizji reżysera. Od pierwszej sceny (…) tworzą właściwie jeden, splątany organizm (Magda Mielke, Teatr dla Was)
  • Jednym z dwóch klejnotów w tej teatralnej koronie jest brawurowe połączenie pozornie sprzecznych ze sobą cech: zachowania wierności w stosunku do młodopolskiej powieści oraz bardzo mocnego odświeżenia motywów. Drugim są aktorzy Teatru Powszechnego, dający, wyjątkowej klasy, zbiorowy popis talentów oraz umiejętności współdziałania na scenie. „Chłopi” to mocny głos w sprawie żywotności klasyki (…). Garbaczewski poddał „Chłopów” takim zabiegom, które powodują, że historia Jagny (fenomenalna Magdalena Koleśnik) i jej osobliwe poszukiwanie szczęścia, ale również wolności, stają się szalenie aktualne i wreszcie dotkliwe. Reżyser wyłuskał z obszernej powieści tematy, które mają potencjał, by w dzisiejszych czasach mieć siłę rażenia, nie manipulując przy tym zbytnio oryginalnymi sensami zawartymi w Reymontowskim dziele (Katarzyna Mikołajewska, „Teatralia”)
  • „Chłopi” to niesamowity spektakl! Za sprawą aktorstwa na naprawdę wysokim poziomie, za sprawą poetyckości i mistyczności, na którą składa się warstwa wizualna, muzyczna i językowa. I wreszcie dzięki ogromnej, niekonwencjonalnej wyobraźni i odwadze reżysera! Fantastyczny, przejmujący i jednocześnie naprawdę zabawny to spektakl. Idźcie na niego tłumnie. Warto! (Monika Krawczak, blog BYŁAM WIDZIAŁAM)
PARTNERZY
Teatr Powszechny
im. Zygmunta Hübnera
ul. Jana Zamoyskiego 20
03-801 Warszawa
Bilety 22 818 25 16
22 818 48 19
PATRONI MEDIALNI
http://wyborcza.pl/0,0.html
http://wyborcza.pl/0,0.html?disableRedirects=true
http://cojestgrane24.wyborcza.pl/cjg24/0,0.html
http://aktivist.pl/
https://www.tygodnikprzeglad.pl/

PARTNERZY
http://freshmail.pl/